Het Lied van Maria

Het Lied van Maria

groot maakt mijn ziel de Heer,

verrukt is mijn geest over God,

mijn Bevrijder,

want hij heeft aangezien 

de vernedering van zijn dienares;

want zie,

van nu af prijzen mij zalig alle generaties!

-want grote dingen heeft Hij aan mij gedaan, 

machtig is Hij, heilig is Zijn Naam!-

Zijn ontferming is tot in

generaties en generaties

over wie Hem vrezen

kracht heeft Hij betoond met zijn arm;

hoogmoedigen met de plannen van hun hart,-

Hij sloeg ze uiteen;

Hij heeft machtigen van hun troon gestoten 

en vernederden verhoogd;

hongerlijders heeft Hij vervuld met alle goeds, 

en rijken heeft Hij ledig heengezonden;

Hij heeft zich Zijn kind Israël aangenomen, 

-zoals Hij tot onze vaderen heeft gesproken- 

voor Abraham en voor zijn zaad

tot in de toekomende eeuw!

(Lucas 1:46-55 Naardense Vertaling)

De Belofte

In het lied van Maria worden de grote daden van God in het juiste licht gezet. Maria zet met haar lied in prachtige en krachtige woorden de belofte neer. Zij laat horen hoe overweldigend ze is. Haar ziel – haar diepste zijn – maakt God groot. Ze barst daarbij bijna van vreugde.

Hij is de Hoge en in de hoge. De Belofte – de Tijd.

Maria is in duizelingwekkende toestand. Van binnenuit stroomt ze over en is niet te stoppen. Het móet bezongen worden. Even hiervoor lezen we over het bezoek van de engel. De aankondiging dat ze zwanger zal worden door de Geest, zonder tussenkomst van een man. En voluit zegt ze: 

Mij geschiede naar uw woord! 

Ik ben ervan overtuigd dat zij dat ten volle met heel haar hart heeft gezegd, en tegelijk denk ik dat ze geen enkele notie heeft gehad van wat dat nu werklijk inhoudt. Die reikwijdte is te omvangrijk. Ze heeft volledig amen gezegd op wat er met haar gaat gebeuren. Zonder te bevatten wat dat betekent. Dat is overgave ten volle uit! Alle controle los – in de overtuiging dat dit haar weg is. Wat een prachtige vrouw! En wat een prachtige boodschap ligt er hier voor mij en jou.

Barsten van geluk

Maria is vol van ontroering en kan nauwelijks een kant op. Ze zoekt haar tante op, maar niet voor een gezellig praatje. Het bruist en borrelt in haar en daar – ver weg bij alle pottekijkers en praatgrage mensen, kan zij bij haar tante voluit haar loflied omhoog zenden. Zodra ze binnen is trekt Maria alle registers in haar open.  Haar diepste wezen is verrukt van dit Kind.  We zeggen wel eens dat het ‘uit onze poriën’ komt. 

Zo staat Maria daar. Haar geest is verrukt – ze staat op barsten – barsten van geluk. Het prachtige is dat Maria nergens mee pronkt.  Ze is alleen maar bezig met God groot maken in Zijn belofte. Daar haakt ze op aan. 

Ze prijst met alles wat in haar is Zijn Naam. Haar ziel, haar kern, haar wezen maakt God groot. Ze is zelfs verbaast dat zij de moeder van de Redder mag zijn.  Vol verbazing kijkt ze naar zichzelf:

Zij? Draagt zij het Kind van God?

Maria zet haar zwangerschap met haar lied in het universum van de wereld en haar hele bestaan. Zij houdt het niet voor zichzelf – op dat moment staat ze in verbinding met iedereen.  Ze zet de grote kracht van God met iedereen in verbinding.

Zijn ontferming is tot generaties en generaties.

Van nu af prijzen mij zalig alle generaties.

De macht van ontferming

Niet om zichzelf te verheffen, maar om te verbinden. Te verbinden met haar Kind. Dat staat niet los van ons, in ons hier en nu. Het verbindt je met waar je vandaan komt. En met waar je heen gaat. Toekomst en doorgang. Het zijn onze wortels. Het is onze groei.

In de macht van God – over heel de aarde. 

Niet een macht van gewin, maar een van overwinning. Hoger en tot alles instaat, alles wat voor verlossing nodig is staat klaar.

Het is een macht van ontferming. Van liefdevol verwarmen. Zo ben je aangenomen. Ontvangen met open armen. Je kunt thuiskomen bij Hem. Je bent vastgenomen als Zijn kind. En je mag zijn zoals je bent. Ontfermen is troostvol en stromend van liefde. Daar kun je tegenaan leunen met heel je hebben en houwen. Die arm die Hij in zijn ontferming om je heen slaat is tegelijk zo krachtig dat hoogmoedigen een toontje lager moeten zingen. En deze ontferming blijft bestaan. Voor altijd.

Voor altijd zal dat bij de Heer in zijn besef zijn. Het is niet voor een momentje. Voor een troostwoordje bij een kop warme thee.  Het is er voor altijd! In dit lied zie je des te meer hoe alles in de tijd staat – de tijd die God bepaald. Van generatie op generatie staan we in verbinding. Met Hem, met Zijn liefde. Stromend en overstromend.

En van de ontferming is Hij zich altijd bewust. Daar mogen wij, net als Maria, op pleiten. Daar mogen wij onszelf van gewaarworden.

Grenzeloos

De laatste woorden 

Tot in de toekomende eeuw! –

Staat als een slotakkoord zo machtig in de tijd. Verwachtend. Omhoog gericht. Het is mijn horizon. 

De toekomst. 

Die is nu en nu. 

Dag per dag.

Het maakt dat je vooruit kijkt. Generaties in hun tijdloos bestaan zullen er altijd bij zijn. Wij kunnen in onze beperking alleen maar achterom kijken naar de toekomst. Maar de macht van de allerhoogste rijkt zover dat er geen grenzen meer aan tijd zijn. Hij leeft in eeuwigheid. En zij die hem vrezen zullen bestaan in zijn ontferming. 

Generaties en generaties. 

Zo komt de komst van Jezus heel dichtbij, want die generaties dat ben ik, dat ben jij. Met die troost, zo groot dat ik samen met Maria haast barst van geluk.  Want die ontferming – die warmte – dat thuiskomen – die troost blijft in zijn gedachte tot in de verre toekomst.

Wat een ongekende genade van God dat Hij zo met de wereld begaan is – zodat wij met dit eeuwenoude lied nog steeds in vuur en vlam gezet worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *